Aloes
W Europie przez długi czas nie doceniano właściwości aloesu. Jego dobroczynny wpływ został odkryty na nowo dopiero na początku tego stulecia. Spośród ponad 400 gatunków aloesu, które rosną na całym świecie, tylko trzy mają właściwości lecznicze: aloes arborescens, aloes ferox i aloes vera.
Aloes vera jest czasem sprzedawany pod nazwą aloes barbadensis. W rzeczywistości jest to aloe vera, który pierwotnie rósł na wyspach Barbados. Aloes arborescens jest dzisiaj rzadko stosowany.
Na początku XX wieku wyhodowano gatunek aloesu do celów przemysłowych pod nazwą aloe vera miller barbadensis. Gatunek ten jest odporny na warunki środowiska i łatwiejszy dla hodowli. Liście tego aloesu wyrastają na pniu i osiągają wysokość od 2 do 3 metrów. Obecnie prawie wszystkie preparaty na bazie aloesu dostępne na rynku są produkowane z tego gatunku. Gatunek ten ma niską zawartość składników zawartych w aloesie oraz jest najczęściej przerabiany metodą rozpryskową, która powoduje utratę 90% składników z i tak nie najwyższej jakości soku. Metoda ta polega na rozpylaniu soku z aloesu w gorącej maszynie-suszarce. Otrzymany tą metodą proszek transportuje się w beczkach i w fabryce rozpuszczany jest w wodzie. Finalnie, „100% sok z aloesu” sprzedawany pod różnymi chwytliwymi nazwami wraz niejasnymi tłumaczeniami dlaczego sok z aloesu jakieś firmy jest lepszy niż u konkurencji. Jest to ten sam wyrób aloesowo-podobny. Rzadko spotyka się czyste soki z tego aloesu i jeszcze rzadziej pochodzące z upraw ekologicznych. Mimo, że na opakowaniach jest napisane: „100% sok z aloesu vera” nie jest to sok z oryginalnego aloesu vera lecz z hodowlanego gatunku aloe vera miller barbadensis.
Wysokiej jakości soki z oryginalnych gatunków aloesów ferox oraz vera są dzisiaj rzadko spotykane.
Oryginalny Aloes vera kwitnie pomarańczowo i wyrasta prosto z ziemi. Aloes ferox ma bardziej jaskrawe, czerwone kwiaty i pień przypominający palmę.
Pod grubą skórą znajduje się mięsiste, niemalże przezroczyste wnętrze. Jeśli liść aloesu zostanie przecięty, natychmiast zaczyna wypuszczać żółty, gorzki sok czyli aloinę. Ponieważ duże dawki aloiny mogą być toksyczne, ważne, aby cała aloina została usunięta z mięsistego wnętrza.
Niemniej jednak aloina i różne inne gorzkie substancje otrzymywane z aloesu, przyjmowane w małych dawkach, mogą przynosić fantastyczne rezultaty, o czym wiedziano już w średniowieczu. Substancje te mają właściwości przeczyszczające i są wykorzystywane do wytwarzania produktów o działaniu przeczyszczającym. Gorzkie substancje znajdują się najczęściej pod powierzchnią liścia, więc mogą być z łatwością usunięte. Wszystkie soki z aloesu sprzedawane na całym świecie są pozbawione aloiny.
Aloes jest rośliną leczniczą, która pierwotnie rosła w Afryce i Azji Mniejszej. Jednakże ze względu na jej nieprawdopodobną zdolność przystosowywania się do nowych warunków, z czasem zawędrowała też do obu Ameryk, Grecji, Rzymu i na tereny Dalekiego Wschodu.Najstarsze zachowane wzmianki o aloesie datuje się na drugi wiek przed naszą erą.
Legenda głosi, że słynna ze swej piękności królowa Kleopatra zawdzięczała swoją urodę właśnie aloesowi, a rzymscy żołnierze chwalili sobie aloes jako środek skuteczny w leczeniu ran. Lekarze starożytnego Rzymu zalecali sok z aloesu na rany, liszaje, oparzenia, niestrawność, ból żołądka i zaparcia.
Tagi: aloe vera, aloe vera miller barbadensis, aloes arborescens, aloes ferox, aloes vera, sok z aloesu
